Corporate Parodies

In 1974 lanceerde Nam June Paik de term ‘Electronic Superhighway’, kunstenaars en intellectuelen zouden er vrij data en films over uitwisselen en een ongeziene sociale impact genereren. Het creëren van een virtuele publieke ruimte is nog steeds de droom van het net. Een plek waar mensen zonder inmenging van de staat kunnen deelnemen aan kritische publieke debatten en vrij informatie kunnen verzamelen of aanbieden. (web 2.0).

Maar toch wordt de democratische publieke ruimte van het internet bedreigd. Het net lijkt steeds meer op een gigantische shopping mall, waar de publieke ruimte vrij lijkt, maar in werkelijkheid gemonopoliseerd wordt door machtige Telecom, technologie – en internetbedrijven. Langs de elektronische snelweg rijzen vandaag de logo’s van Amazon, Google, Twitter, Facebook, Youtube of Tedx. Machtige Amerikaanse brands die de infrastructuur en diensten van het netwerk beheren.

Deze toenemende centralisatie en commercialisering van het internet leidt tot verhitte discussies. De multinationals maken zich schuldig aan het schenden van privacy, het volgen van gebruikersprofielen en internetverkeer en het gebruik van persoonlijke data voor commerciële doelen. Bovendien leidt het internet bij moment tot onethische economische en politieke praktijken en manipulaties van de vrije meningsuiting door bedrijven met aandeelhouders.

De tentoonstelling Corporate Parodies toont hoe kunstenaars en activisten bijdragen tot een inclusief debat over deze evoluties. Via hun werk tonen en bevragen zij de invloed van deze bedrijven en ontwikkelen systemen en uitwegen om hun macht in te perken of te omzeilen. Meer dan eens verslaan zij deze multinationals met de eigen technologie of stellen hun malafide praktijken via verfijnde praktijken te kijk.

Deelnemende kunstenaars en websites

Guido Segni (The Middle Fingle Response), Mediengruppe Bitnik (Random Darknet Shopper), Kayle Brandon & Kate Rich (Feral Trade), Ubermorgen (Vote Auction 2000), The Yes Men (Yeslab), Rainer Brendl aka “6” (@SEX), Matthew Plummer Fernandez & Julien Deswaef (Shiv Integer), Kari Altmann en contribuanten (R-U-IN?S), CTA Heath Bunting & Rachel Baker (Natural Reality SuperWeed kit 1.0), Dries Depoorter & Ward Oostlijnck (TinderMe.Cards), DIS (DIS Magazine), Ruth Catlow & Marc Garrett (Furtherfield), moddr_lab (Suicidemachine), Dennis De Bel (Genius Bar), Evan Roth (Ideas Worth Spreading), Dries Depoorter (Scratch Tickets),  Clifton Anthony (Bored Lord).

Curated by JODI & Gluon

***

Deze tentoonstelling wordt georganiseerd in het kader van de Stadstriënnale Hasselt-Genk 2016, een multidisciplinair kunstenfestival dat driejaarlijks op verscheidene locaties plaatsvindt en telkens een thema rond ‘stedelijkheid’ centraal stelt. Na de voorbije ‘Super’- edities, breidt de vernieuwde organisatie de editie 2016 uit naar Genk én weeft zich rondom het centrale thema trademarks.

Trademarks zijn beschermde merk- of bedrijfsnamen die zoveel meer geworden zijn dan zomaar een naam. Ontworpen door creatieve zielen geven deze merken een identiteit aan producten of diensten en zelfs ook aan de gebruiker ervan. Zo zijn ze hét visitekaartje van het mondiale kapitalistische denken geworden waarin volgens professor Jonathan Crary (in zijn essay 24/7) “niets meer veilig is voor het alziende oog van de economie.” Met Trademarks wil de vernieuwde Stadstriënnale de positie van de kunsten in dit economisch denken van merken kritisch benaderen. Een waaier van vragen over het statuut van de kunsten of de kunstenaar wordt in relatie gebracht met onder meer het merkenrecht en de eigenheid van de toeschouwers en de stedelijke omgeving. Kritisch, risicovol én authentiek: Trademarks.

Meer praktische informatie op www.stadstriennale.be.

 

Image: Clifton Anthony (Bored Lord), Crowded, 2015.

0034

locatie

Universiteit Hasselt, Martelarenlaan, Hasselt, België